رویکردهای پژوهشی در بکارگیری برنامه درسی جهت موفقیت برنامه های اصلاحی دوره ی کارشناسی بسیار حیاتی است. پژوهشگری در برنامه درسی و اصلاح برنامه های دوره ی کارشناسی : تلفيق تئوری با عمل
هری هربال، نیل گلد در آموزش عالی جهانی، زمینه هایی مانند رقابت در جذب دانشجو، پویایی میان مؤسساتی دانشجویان، انعطاف در انتقال اعتبارات، خط و مشی های تضمین کیفیت، پیامدهای یادگیری همه به عنوان بخشی از روندهای بین المللی در مؤسسات، برنامه های درسی و اصلاحات پداگوژیکی (تربیتی و آموزشی)، با تأکید فراوان بر تمامی جنبه های تدوین برنامه درسی اجرا و ارزشیابی می شود. بطور مثال 45 کشور اتحادیه آموزش عالی اروپا اخيرا توافق نامه «بولونیای» ایتالیا را امضا کرده و در آن تأکید داشتند تا سال ۲۰۱۰ تقریبا هر 4 هزار مؤسسه آموزشی اروپا لازم است، برنامه های آموزشی و پیامدهای یادگیری خود را بطور واضح تعریف و مشخص نمایند. (گروه آموزش، علوم و حرفه آموزی، ۲۰۰۹) هداف و انتظارات از پیامدهای دقیق یادگیری و سیاست های ارزشیابی برنامه های دوره کارشناسی ضوابط کاملی هستند که توسط شورای کمیسیون های اعتبار بخشی منطقه ای(CRAC) در ایالات متحده، برای تمامی هفت آژانس مسئول دانشگاه ها و دانشکده های ایالتی ایجاد شده اند
به طور مثال اعتبار بخشی موفق به دانشکده ها و دانشگاه های ایالت متحده آنها را ملزم میکند تا نشان دهند که آموزش در متن جامعه ای رخ می دهد که در آن گروهی از متخصصان حرفه ای در راستای یادگیری، بطور مستمر برای ایجاد، ارائه و بهبود برنامه های آموزشی در حال تعامل اند. یادگیری بدون توجه به شرایطی که در آن رخ می دهد، یک فرآیند کاملا پویا و تعاملی است. برنامه های آموزشی باید به درجه ای از کمال برسد که بتوانند همسان و قائم به ذات (حقیقی) بوده و منجر به پیامدهای یادگیری مورد انتظار شده و همچنین منابع لازم برای موفقیت های علمی را نیز فراهم کند. مؤسسات باید مسئولیت برنامه هایی را که با نام آنها ارائه می شود بپذیرند و مسئولیت سنجش و بهبود کیفیت برنامه های خود را نیز بر عهده بگیرند. این مؤسسات ضمن تأکید فراوان بر یادگیری باید بطور دلخواه و داوطلبانه برنامه های خود را در معرض نقد همکاران و متخصصان قرار دهند. (2003 ,Eaton , 2007 , CRAC )
بطور مشابه، آئین نامه ملی دیگری توسط دولت استراليا تدوین شده و عاملی کلیدی برای حصول اطمینان از برنامه های کیفیت سنجش آموزش عالی در استرالیا است. این چارچوب ارائه شده لزوما باید تمام برنامه های آموزشی مؤسسات آموزش عالی (شامل ۳۸ دانشگاه دولتی) را پوشش دهد تا برنامه های آنها در راستای اهداف توافق شده ملی باشد. (شورای وزارتی آموزش، آموزش استخدامی و امور جوانان، ۲۰۰۹) طبق آئین نامه های ملی، منابع مالی در زمینه آموزش و یادگیری به آن دسته از موسسات آموزش عالی استرالیا تعلق می گیرد که عالی ترین آموزش و یادگیری را داشته باشند.
